تبلیغات

حمایت مالی از سایت

X

طبیعت درمانی و پیشگیری - آداب و شرایط انفاق و تغذیه
جمعه 3 شهریور 1391

آداب و شرایط انفاق و تغذیه

   نوشته شده توسط: مهندس سید رحمت الله انصاری    

 آداب و شرایط انفاق و تغذیه

1ـ از آنچه دوست داریم انفاق كنیم: خداوند در قرآن میفرماید:

«لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون»  «هرگز به نیكوكاری نخواهید رسید تا از آن چه دوست دارید انفاق كنید».

2ـ از آنچه پاكیزه و دلپذیر است، انفاق كنیم نه آنچه بیارزش و ورد تنفر و اكراه خودمان است.

خداوند در قرآن میفرماید: «یا ایها الذین امنوا انفقوا من طیبات ما كسبتم»  «ای كسانی كه ایمان آوردهاید، از چیزهای پاكیزهای كه به دست آوردهاید، انفاق كنید».

3ـ انفاق فقط در راه خدا و برای به دست آوردن رضای خدا باشد. خداوند در قرآن میفرماید:

«والذین ینفقون اموالهم ابتغاء مرضات الله ...»  «و كسانی كه اموال خویش را برای طلب خشنودی خدا انفاق میكنند ...».

بدینسان نباید انفاق برای ریا و خودنمایی باشد. خداوند در قرآن میفرماید:

«یا ایها الذین امنوا لاتبطلوا صدقاتكم بالمن و الاذی كالذی ینفق ماله رئاءالناس ...»

«ای كسانی كه ایمان آوردهاید، صدقههای خود را با منت و آزار، باطل نكنید، مانند كسی كه اموالش را برای خودنمایی به مردم، انفاق میكنند».

4ـ پس از انفاق بر كسی كه به او انفاق شده، منت نگذاریم و او را با زبان و كردار تحقیرآمیز خود مورد آزار و اذیت قرار ندهیم. خداوند در قرآن میفرماید:

«الذین ینفقون اموالهم فیسبیلالله ثم لایتبعون ما انفقوا منا و لا اذی لهم اجرهم عند ربهم»

«كسانی كه اموال خود را در راه خدا انفاق میكنند پس در پی آنچه انفاق كردهاند، منت و آزاری روا نمیدارند، پاداش آنان برایشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است ».

از رسول الله (صلیالله علیه و آله) نیز نقل شده است:

«فیالكفارات و الدرجات اطعام الطعام و الصلوة باللیل و الناس نیام»

«در كفارات گناهان و آنچه موجب بالا رفتن درجات میشود، یكی اطعام و خورانیدن غذا به دیگران است و دیگری خواندن نماز شب در حالی كه مردم در خواب هستند»

1ـ2 آداب غذا خوردن دستهجمعی و میهماننوازی

از دیدگاه مكتب و آموزههای اسلام غذا خوردن به تنهایی مكروه است و میهمانداری مستحب و دارای فضیلت و ثواب و پاداش اخروی است. رسول الله (صلیالله علیه و آله) فرمودهاند: «وقتی مهمان به منزل كسی میآید با روزی مقدر خودش به آن خانه در میآید و چون غذایی در آن خانه میخورد، خداوند به خاطر آمدنش، اهل آن خانه را میبخشاید» .

در روایتی دیگر، راوی میگوید: نزد امام صادق (علیهالسلام) آمدم و از پذیرایی مهمانان خود سخن گفتم: امام به من فرمود: «فضلهم علیك اكثر من فضلك علیهم! قلت: جعلت فداك! كیف ذا و انا اطعمهم طعامی و انفق علیهم من مالی و یخدمهم خادمی فقال (علیهالسلام): اذا دخلوا علیك دخلوا منالله بالرزق الكثیر و اذا خرجوا، فرجوا بالمغفرة لك».

«فضل و بخشش آن میهمانها برتر از فضل و بخشش تو بر آنها بیشتر است! گفتم: چطور چنین چیزی ممكن است، در حالی كه من از غذای خود، برای آنان خوراك تهیه نموده و برای پذیرایی از آنان این همه پول خرج كردهام و غلامان من از آنها پذیرایی كردهاند؟

امام (علیهالسلام) فرمودند: وقتی آن میهمانها بر تو وارد شدند، از طرف خداوند با خود برای تو رزق بسیار آوردهاند و چون از خانهات خارج شدند، با آمرزش تو بیرون رفتهاند» .

بر این اساس سیره انبیا و اولیای الهی بر دوست داشتن و احترام و اكرام میهمان برای كسب رضای حق بوده است؛ به عنوان نمونه در سیره حضرت ابراهیم چنین آمده است:

«كان ابراهیم (علیهالسلام): اذا اراد ان یأكل، خرج میلا او میلین لیلتمس من یتغذی معه»

«حضرت ابراهیم (علیهالسلام) هنگامی كه میخواست چیزی بخورد، یك تا دو میل جستجو میكرد تا كسی را پیدا كند كه با او غذا بخورد ».

البته در مورد میهمان کردن و به مهمانی رفتن نكاتی مطرح شده است تا موجبات رنجش یكدیگر را فراهم نسازیم:

الف: در پذیرایی از میهمان تعادل داشته باشیم؛ تا از یك سو میهمانی موجب پدید آوردن زحمت و تكلف نگردد و از سوی دیگر بیاحترامی به مهمان تلقی نگردد. متأسفانه برخی به محض ورود یك مهمان سرزده خود و خانوادهای خویش را به زحمت و رنج فراوان میاندازند كه در روایات از این اقدام به شدت نهی شده است، همچنین برخی علی رغم دعوت از مهمان هیچ تلاشی افزونتر از روال عادی و معمول خود صورت نمیدهند؛ امام صادق (علیهالسلام) روش صحیح و متعادل را چنین بیان میفرمایند:

«اذا اتاك اخوك فأته بما عندك و اذا دعوته فتكلف له»

«اگر كسی بدون دعوت به خانهات آمد هر چه داری برایش بیاور اما اگر او را دعوت كردهای برای تهیه غذای مناسب تلاش كن» .

ب: نزد میهمان حاضر شده، از او در مورد نوع غذا و چگونگی و زمان و شیوه استراحت او سؤال كند تا بهتر بتواند غذای مطبوع و راحتی وی را تأمین كند و به اجر و پاداش بیشتری نایل گردد.

ج: از مهمان سؤال نكند كه او را دچار شرم و رودربایستی سازد؛ مثلاً به او نگوید: آیا برایت غذا بیاورم؟ بلكه اگر غذایی دارد، تقدیم دارد، اگر مهمان از غذا میل نمود كه میل نموده است و اگر از آن هم تناول نكرد، پس از مدتی، آن مواد خوراكی را پس ببرد. البته اگر حالات مهمان به گونهای است كه میداند او نمیخواهد از غذای آنها بخورد، شایسته نیست غذا به او عرضه شود.

د: میهمان نباید از میزبان چیزی درخواست كند چه بسا كه نمیتواند آن را تهیه كند؛ بلكه اگر صاحب خانه او را در انتخاب میان دو چیز مخیر ساخت، آن كه دستیابی به آن راحتتر و آسانتر است انتخاب كند.


ameblo.jp
سه شنبه 2 خرداد 1396 08:49 ب.ظ
Nice post. I used to be checking continuously this weblog and I'm inspired!
Very useful info specially the closing phase :) I handle such info much.
I was seeking this particular info for a very lengthy time.

Thank you and good luck.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر